Η ΑΓΑΠΗ ΠΟΥ ΑΠΟΜΕΝΕΙ - Videorama

Ο Χλίνουρ Πάλμασον, ένας από τους πιο ξεχωριστούς σύγχρονους σκηνοθέτες της Ισλανδίας, μετά το κορυφαίο “Godland”, στρέφει το ποιητικό του βλέμμα στους εύθραυστους οικογενειακούς δεσμούς, καταγράφοντας με τρυφερότητα ένα μεταβατικό έτος στη ζωή ενός ζευγαριού. Η Anna και ο Magnus διασχίζουν το δύσκολο μονοπάτι του χωρισμού, συνεχίζοντας παράλληλα να μεγαλώνουν τα παιδιά τους μαζί.
Μέσα από τρυφερές, καθημερινές στιγμές και απρόσμενα γεγονότα, η ταινία, εξοπλισμένη με μαύρο χιούμορ, εξερευνά την πολυπλοκότητα της οικογένειας και της αγάπης, φλερτάροντας με τη φαντασία.

Ο Πάλμασον ανακαλεί τις γλυκόπικρες στιγμές του ξεθωριασμένου έρωτα, των επίμονων αναμνήσεων και της ανθεκτικότητας εν μέσω της αλλαγής. Εστιάζοντας την προσοχή του τόσο στο τοπίο, όσο και στις προσωπικές στιγμές, δημιουργεί ένα άλμπουμ από σκηνές γάμου, ταυτόχρονα οδυνηρές, μαύρα αστείες και μπερδεμένες.

Σοφή και χιουμοριστική, ποιητική και αλλόκοτη, Η Αγάπη που Απομένει σκιαγραφεί με κατανόηση την ιδιαιτερότητα κάθε οικογένειας και τη σύγχυση με την οποία τα παιδιά βλέπουν τους γονείς τους να απομυθοποιούνται μέρα με τη μέρα.

Η Αγάπη που Απομένει, καλεί τον θεατή στο σπίτι της οικογένειας και, πού και πού, του τραβάει το χαλί κάτω από τα πόδια. Με τρυφερότητα και χιούμορ, πάντα.
Η ταινία έχει επιλεγεί ως η επίσημη υποψηφιότητα της Ισλανδίας για τα 98α Βραβεία Όσκαρ.

O Χλίνουρ Πάλμασον σημειώνει για την ταινία του:

«Υπάρχει αυτή η οικογένεια και γύρω της τόση ομορφιά, και χρειάζεται πραγματικά να τη φροντίσεις. Είναι τόσο εύκολο να θεωρείς τα πράγματα δεδομένα.

Δεν ήθελα να παρουσιάσω κάποια «τέλεια οικογένεια», γιατί τίποτα δεν είναι τέλειο σ’ αυτόν τον κόσμο.
Οι άνθρωποι μεγαλώνουν, και μερικές φορές απομακρύνονται. Δεν είμαστε πάντα σε ισορροπία. Αντί να ξεκαθαρίσω γιατί χωρίζουν ή ποιος είναι ο «κακός», ήθελα να το αφήσω ανοιχτό και αληθινό.

Νομίζω πως απλώς ήθελα να δημιουργήσω κάτι για αυτό που έχουμε, για ό,τι μας περιβάλλει ή για το από πού ερχόμαστε. Συνήθως δεν το προσέχουμε, μέχρι να μας το πάρουν ή να το χάσουμε με κάποιον τρόπο.»