YUNAN - Videorama

 Τι συμβαίνει όταν το οικείο καταρρέει και η αίσθηση του σπιτιού και του να ανήκεις χάνεται;

Ένας σύριος λογοτέχνης που στα όνειρά του ταλανίζεται από μια κρυπτική παραβολή, βλέπει τη μοναξιά του να εκδηλώνεται σε συγγραφικό αδιέξοδο. Απογοητευμένος αποφασίζει να αποσυρθεί σε ένα απομακρυσμένο νησί κοντά στη Β. Θάλασσα, όπου μόνοι κάτοικοι είναι μια αινιγματική γυναίκα (η θρυλική Χάνα Σιγκούλα σε μια ακόμη σπουδαία ερμηνεία) και ο άξεστος γιος της. Παρά την αρχική δυσπιστία του, η μυστηριώδης αυτή συνάντηση θα αποβεί καθοριστική για τη ζωή του.

Ήδη αναγνωρισμένος στους κύκλους του arthouse κυκλώματος, ο νεαρός συριο-παλαιστίνιος σκηνοθέτης παρουσιάζει το δεύτερο μέρος της τριλογίας του για την Πατρίδα. Με το πάγιο πλέον κι απολύτως μαγνητικό στυλ του σε πλήρη ανάπτυξη, επιμένει στη δύναμη των μεγάλων εικόνων και στην ένταση της σιωπής, φιλοτεχνώντας ένα ατμοσφαιρικό «ταρκοφσκικό» ταμπλό όπου η άγρια φύση  συμπληρώνει ιδανικά το πεδίο των εσωτερικών συγκρούσεων. 

Στον στοχασμό του Yunan πάνω στην εξορία, οι εκτοπισμένοι επιστρέφουν στις ρίζες τους μόνο για να διαπιστώσουν ότι στην πραγματικότητα δεν έφυγαν ποτέ. Τίποτα στο παρελθόν δεν έχει αλλάξει, πέρα από τη θέση τους μέσα σε αυτό: «Θα έχεις χαθεί, ξεχαστεί. Σαν να μην ήταν η ύπαρξή σου τίποτα περισσότερο από μια ψευδαίσθηση».

Το Yunan του Ameer Fakher Eldin:

«Το Yunan ξεκίνησε ως ένας στοχασμός πάνω στον εκτοπισμό, στα ήσυχα κενά που αυτός δημιουργεί μέσα μας και γύρω μας. Ήθελα να διερευνήσω τι συμβαίνει όταν το οικείο καταρρέει, όταν η αίσθηση του σπιτιού και του να ανήκεις ραγίζει, αφήνοντάς μας να πλοηγηθούμε στη σιωπή που ακολουθεί.»

Το Halligen και το φαινόμενο Land Unter όπου η θάλασσα καταπίνει τη γη μόνο και μόνο για να την αφήσει να αναδυθεί ξανά, δεν ήταν απλώς το ιδανικό σκηνικό για την ταινία, αλλά η τέλεια μεταφορά: «…βύθιση, απώλεια και επιστροφή. Αυτό που χάνεται δεν εξαφανίζεται για πάντα, αλλά δεν επιστρέφει ποτέ αμετάβλητο».

«Δεν ήθελα αυτή η ταινία να προσφέρει την παρηγοριά της επιστροφής ή την ψευδαίσθηση ότι μπορούμε απλώς να γυρίσουμε πίσω και να κάνουμε τα πράγματα ξανά όπως ήταν. Αντίθετα, ήθελα να εξερευνήσω τι συμβαίνει όταν το οικείο δεν είναι πλέον εφικτό.»